Εγκαίνια της έκθεσης

Επιτέλους (!)...χτες 21 Ιουνίου του 2010...έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης και ένας πολύ μεγάλος κύκλος δουλειάς έκλεισε.
Δεν έχω γνώμη για την έκθεση μου...αφού δεν την είδα!!!

Μέχρι τα μεσάνυχτα χτες ήμουν τόσο απασχολημένη με τις προετοιμασίες και μετά με τον κόσμο που την επισκέφθηκε που δεν κατάφερα να την δω όπως θα έβλεπα μια άλλη οποιαδήποτε έκθεση.
Είναι σίγουρα μια έκθεση που θέλεις χρόνο για να την δεις.
Αυτό το συνειδητοποίησα χτες από τους πρώτους πρώτους επισκέπτες.

Έχοντας δει κάποιες εκθέσεις 3d ή έχοντας συμμετάσχει σε άλλες ή σε 3d events στο εξωτερικό οφείλω να ομολογήσω ότι εδώ το κοινό αντέδρασε αρκετά διαφορετικά.

Η ομορφιά των αγαλμάτων απορρόφησε τελικά την μαγεία της τρισδιάστατης φωτογραφίας, η οποία λειτούργησε σαν όχημα για να συνειδητοποιήσει ο θεατής την έκταση της κλοπής και το μέγεθος της απώλειας αυτών των αγαλμάτων από τον τόπο τους.

Βόρειοι, νότιοι, κεντρώοι... με αισθητή την παρουσία των Αλιμιωτών...
άνθρωποι ευαισθητοποιημένοι με το θέμα των κλεμμένων αγαλμάτων της Ακρόπολης, φιλότεχνοι,
εικαστικοί καλλιτέχνες,
άνθρωποι που ασχολούνται με την φωτογραφία ή την γραφιστική...
εκπαιδευτικοί..
άνθρωποι που τους απασχολεί η πολιτική και δεν απασχολούνται μαζί της...
αρχαιολόγοι(!)...
έδωσαν περισσότερο χρόνο από αυτόν που περίμενα για να την δουν την έκθεση και να γράψουν την γνώμη τους στο "βιβλίο πρακτικών" που έχω ανοίξει και θα τη συνοδεύει από εδώ και πέρα παντού.

Γιατί ένας επίπονος για μένα κύκλος έκλεισε αλλά ένας άλλος μεγαλύτερος έχει ανοίξει.
Η περιοδεία της έκθεσης σε δήμους και σχολεία όλης της χώρας.
Ελπίζω να βρω συμπαραστάτες και βοηθούς σε αυτήν την προσπάθεια.

Ευχαριστώ όλους όσους (με διαφορετικούς τρόπους ο καθένας) με βοήθησαν μέχρι τώρα - από τον φίλο μου 3d multimedia artist στη Γερμανία, τον Μαx Hoff, που ήταν η αφορμή που ασχολήθηκα με το 3d και δάσκαλός μου στα πρώτα βήματα, μέχρι την καθαρίστρια που καθάρισε την αίθουσα λίγο πριν τα εγκαίνια και έβαλε την τελευταία πινελιά στην έκθεση - αλλά μάλλον την μεγάλη βοήθεια θα την χρειαστώ από εδώ και μπρος.

Να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω και όλους αυτούς που προσπάθησαν να μου βάλουν τρικλοποδιές για να με κρατήσουν πίσω. Τελικά από ότι φαίνεται κατάφερα τα πισωγυρίσματα να τα μετατρέψω σε χώρο όχι για να σταθώ πίσω, αλλά σε χώρο για να πάρω φόρα να πάω πιο μπροστά.

Φυσικά - τελικά - τα κλασσικά ισχύουν.
Ευχαριστώ τον μπαμπά μου, τη μαμά μου... μα πιο πολύ τον σύντροφο μου και το γιό του.
Το ιππικό που ήρθε και μας μάζεψε τα μεσάνυχτα!
Την φίλη, αρχαιολόγο και συντηρήτρια και 1η επισκέπτρια (την βλέπεται στην φωτογραφία)που στην τελευταία κρίση πανικού μου με βοήθησε να βάλω τις φωτογραφίες της βόρειας ζωφόρου στην σωστή σειρά!

Φιλιά σε όλους!
Σας περιμένω μέχρι το τέλος στις 30 Ιουνίου!
Kika

Η υπεροψία 10 φαραώ και η αναίδεια 1000 πιθήκων!

Ετοιμάζοντας την πρώτη μου έκθεση στην Ελλάδα, μετά από την καθολική μου απουσία για 3 χρόνια στην Γερμανία (1200 μέρες δεν πάτησα το πόδι μου) αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες. Ένας καλός φίλος τότε για να με ξεμπλοκάρει... μου είπε ότι για να κάνω αυτό που θέλω πρέπει να έχω την αναίδεια χιλίων πιθήκων και την υπεροψία δέκα φαραώ.
Έχοντας πραγματικά ζοριστεί με τις ετοιμασίες της έκθεσης αυτές τις μέρες τον ξαναθυμήθηκα!
Όταν έχουν εμφανιστεί δημοσιεύματα σε γερμανικές εφημερίδες που λένε "πουλήστε τον Παρθενώνα για να ξεχρεώσεται" καταλαβαίνω ότι μάλλον πρέπει να έχεις (προσπαθούν να μας πείσουν ότι έτσι πρέπει να είναι) την αναίδεια χιλίων πιθήκων για να πεις "φέρτε πίσω τα κλεμμένα". Τα κλεμμένα μάρμαρα, τα κλεμμένα γενικώς.
Γι' αυτόν τον λόγω κάλεσα την Νάντια Βαλαβάνη να μιλήσει στα εγκαίνεια της έκθεσης μου. Γιατί είναι από τους πολύ λίγους διανοούμενους που έχει την αναίδεια να μην θεωρεί αναίδεια να μιλήσει για το τί φτώχεια θα φέρει το ΔΝΤ και στον πολιτισμό μας.
Το θέμα με την υπεροψία των δέκα φαραώ το απάντησα επίσης.
Ο Σπύρος Μερκούρης χωρίς καμμιά υπεροψία δέχτηκε να έρθει στα εγκαίνεια της έκθεσης μου την Δευτέρα να πει δυό κουβέντες όπως ξέρει αυτός. Δεν με ξέρει. Ξέρω όμως εγώ ότι με ότι δυνάμεις έχει συνεχίζει να υπερασπίζεται το "αναιδέστατο" αίτημα της Μελίνας για την επιστροφή των κλεμμένων.
- Η τρισδιάστατη φωτογραφία παίζει σαν μικρό παιδί με τις ψευδαισθήσεις μας.
Βάζει ένα βασικό ερώτημα. Τί είναι πραγματικό και τί ψευδαίσθηση?
Μαγεία είναι η παροξυσμική γροθιά στο βουνό απέναντι?...όπως μου έγραψε ένας καλός φίλος?
Μαγεία είναι να σε έχουν πείσει ότι έχεις ένα βουνό απέναντι?
Μαγεία είναι ενώ σε έχουν πείσει για το ότι έχεις ένα βουνό απέναντι, εσύ να αποφασίζεις να του δώσεις μια παροξυσμική γροθιά?
Στην έκθεση μου προφανώς και δεν θα απαντηθούν αυτά.
Μια κουβέντα όμως έτσι και αλλιώς θα κάνουμε.
Εξάλλου η μισή έκθεση είναι αφιερωμένη στην απάντηση των Λαπιθών ενάντια στους Κένταυρους.
Μαγεία είναι η μνήμη???
Μαγεία είναι οι αγώνες γύρω από τη μνήμη???
Μαγεία είναι η λύσσα της ξαναπροσπάθειας...να αναπνεύσεις???

Έκθεση 3D φωτογραφίας 21-30 Ιουνίου 2010

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ 3D ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ (με τη χρήση ειδικών γυαλιών 3D)

Η τρισδιάστατη φωτογραφία ανακαλύφθηκε εδώ και πάνω από 150 χρόνια.

Η Κίκα Παρδάκη κατάφερε μετά από 6 χρόνια έρευνας (αρχικά μαζί με καλλιτέχνες στο Ντύζελντορφ της Γερμανίας και έπειτα μόνη της στην Αθήνα τα τελευταία 2 χρόνια) και πολλών πειραμάτων, τόσο σε ψηφιακές όσο και σε εκτυπώσεις με τις μεθόδους της κλασσικής τυπογραφίας, να παράξει την πρώτη τρισδιάστατη φωτογραφία που μπορεί να εκτυπωθεί όπως και μια απλή φωτογραφία.

Στα πρώτα στάδια οι τρισδιάστατες φωτογραφίες δημιουργούσαν αίσθημα θολότητας και μετατόπισης των χρωμάτων. Ακόμα και τώρα τα ειδικά software που παράγουν τέτοιες εικόνες δεν προσπερνούν αυτό το πρόβλημα.

Η τεχνική που έχει αναπτύξει η Κίκα Π. μοιάζει περισσότερο με την τεχνική ενός γλύπτη ο οποίος αφού φροντίσει να αποκτήσει το ειδικό κράμα της πρώτης ύλης του (πολλές φωτογραφίες από διαφορετικές αποστάσεις και γωνίες οι οποίες συνθέτονται) μετά σιγά σιγά με αλλεπάληλες παρεμβάσεις στην επιφάνεια καταφέρνει να δώσει την τελική μορφή.

Η Κίκα Παρδάκη παρουσιάζει την πρωτότυπη μέθοδο ειδικής δημιουργικής φωτογράφησης και επεξεργασίας εικόνων η οποία δίνει σαν τελικό αποτέλεσμα μοναδικές στερεοσκοπικές φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης και μοναδικής ποιότητας οι οποίες φαίνονται σαν κανονικές δισδιάστες φωτογραφίες αλλά φορώντας τα ειδικά γυαλιά αμέσως αποκτούμε την αίσθηση του βάθους πεδίου και των όγκων των αντικειμένων.
Η συλλογή τριδιάστατων φωτογραφιών με “τα κλεμμένα γλυπτά της Ακρόπολης στο Βρεττανικό μουσείο” αποτελείται από 4 ενότητες (μετόπες, αετώματα, ζωφόρος, ερέχθειο) οι οποίες περιέχουν συνολικά 180 τρισδιάστατες φωτογραφίες. Το μέσο μέγεθος των έργων είναι καμβάδες 1,1 επί 1,6 μέτρα.

Ο θεατής αυτής της συλλογής μπορεί να απολαύσει τα συγκεκριμμένα εκθέματα βλέποντας συναρπαστικές λεπτομέρειες σε τρεις διαστάσεις τις οποίες δεν μπορεί να δει ακόμα και αν επισκεφτεί το μουσείο στο Λονδίνο. Ο φακός έχει πλησιάσει τόσο κοντά στα γλυπτά όσο μόνο οι κατασκευαστές-γλύπτες στην αρχαιότητα και οι αρχαιολόγοι-συντηρητές σήμερα.

Ο σκοπός της έκθεσης (εκτός του χαρακτήρα διαμαρτυρίας) είναι ενημερωτικός-εκπαιδευτικός. Για αυτόν τον λόγο το κάθε έργο συνοδεύεται από επεξηγηματικό και τεκμηριωμένο κείμενο περίπου 10 λέξεων και σήμανση στο σχέδιο κάτωψης του Παρθενώνα που δείχνει το ακριβές σημείο από το οποίο αφαιρέθηκαν τα γλυπτά. Για τον ίδιο λόγο τα έργα είναι από χοντρούς ατελάρωτους καμβάδες που θα κρεμαστούν με ειδικές βαρυτικές ράβδους ώστε εύκολα, μετά τον 1ο σταθμό της έκθεσης τους στην Αθήνα, να μπορούν να ταξιδέψουν και να παρουσιαστούν σε απομακρυσμένα σχολεία της Ελλάδας.